Cinsel Suç İsnadı ile Şantaj Suçunun Kesiştiği Ceza Davaları

1. Giriş: Uygulamada En Sık Yanlış Yapılan Kesişim Noktası

Cinsel suç isnadı ile şantaj suçu, ceza yargılamasında giderek daha sık aynı dosyada birlikte karşımıza çıkmaktadır. Özellikle dijital iletişim araçları üzerinden yürütülen ilişkilerde, taraflar arasındaki rızaya dayalı temasın sonradan ceza hukuku alanına taşınması, hukuki nitelendirme sorununu beraberinde getirmektedir.

Bu tür dosyalarda temel sorun, maddi vakıanın değil; maddi vakıaya yüklenen hukuki anlamın doğru tespit edilip edilmediğidir.

2. Cinsel Suçlarda Rıza Kavramının Ceza Hukuku Bakımından Konumu

Cinsel suçların hukuki çekirdeğini oluşturan unsur, rızadır. Türk Ceza Kanunu sistematiğinde rızanın varlığı veya yokluğu, fiilin suç oluşturup oluşturmadığını belirleyen asli kriterdir.

Uygulamada sıkça görüldüğü üzere, rıza kavramı çoğu zaman soyut ve geniş yorumlanmakta; özellikle dijital ortamda gerçekleştirilen yazışmalar, tek başına suçun varlığına delil olarak sunulmaktadır. Oysa ceza muhakemesinde rıza, yalnızca içerik üzerinden değil; zamanlama, süreklilik, karşılıklılık ve iletişimin sona erme biçimi birlikte değerlendirilerek tespit edilir.

3. Şantaj Suçunun Unsurları ve Cinsel İçerikli İletişimle İlişkisi

Şantaj suçu, Türk Ceza Kanunu’nun 107. maddesinde düzenlenmiş olup, ceza hukukunda özgürlüğe karşı suçlar arasında yer almaktadır. Suçun koruduğu hukuki değer, bireyin irade serbestisi ve karar alma özgürlüğüdür. Bu nedenle şantaj suçu, salt bir tehdit fiilinden ibaret olmayıp, mağdurun iradesini belirli bir yönde zorlamaya yönelik amaçlı bir suç niteliği taşır.

TCK m.107/1 uyarınca şantaj suçunun oluşabilmesi için;

• Failin mağdura yönelik bir tehditte bulunması,

• Bu tehdidin mağduru hukuka aykırı bir davranışa zorlamaya veya bir menfaat teminine yönelik olması,

• Tehdidin ciddi, somut ve yönelmiş nitelik taşıması
  gerekmektedir.

Uygulamada cinsel içerikli mesajlar, görüntüler veya yazışmalar üzerinden kurulan dosyalarda, şantaj suçunun sınırlarının sıklıkla genişletilerek yorumlandığı görülmektedir. Oysa ceza hukuku bakımından her cinsel içerikli iletişim, kendiliğinden şantaj suçunun maddi unsurunu oluşturmaz.

Burada kritik ayrım noktası şudur:

Cinsel içeriğin varlığı değil, bu içeriğin hangi hukuki amaçla araçsallaştırıldığı önemlidir.

Doktrinde de kabul edildiği üzere (Artuk / Gökcen / Yenidünya), şantaj suçunda tehdidin konusu ne olursa olsun, asıl belirleyici unsur tehdidin mağdurun iradesini sakatlayacak yoğunlukta olup olmadığıdır. Cinsel içerikli bir verinin varlığı, tek başına suçun tamamlandığı anlamına gelmez; tehdidin, mağdurdan belirli bir davranış, susma, ödeme veya ilişki devamı talebiyle ilişkilendirilmesi gerekir.

Bu noktada özellikle dikkat edilmesi gereken husus şudur:

Taraflar arasındaki rızaya dayalı iletişim sona erdikten sonra, geçmişte var olan yazışmaların sonradan tehdit aracı haline getirilip getirilmediği, her somut olayda ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Yargısal uygulamada da vurgulandığı üzere, “ifşa edebilirim” şeklindeki soyut ve muğlak beyanlar ile gerçek, yönelmiş ve icrai tehdidi birbirinden ayırmak zorunludur. Aksi halde şantaj suçunun sınırları belirsizleşmekte ve ceza hukuku, özel hukuk uyuşmazlıklarının veya duygusal kopuşların çözüm aracı haline gelmektedir.

4. Delilin Niteliği: Dijital Materyallerin Ceza Muhakemesindeki Konumu

Cinsel suç ve şantaj suçlarının kesiştiği ceza dosyalarında yargılamanın omurgasını büyük ölçüde dijital deliller oluşturmaktadır. Mesajlaşma uygulamaları, sosyal medya platformları, ekran görüntüleri, ses kayıtları ve çeşitli dijital veri çıktıları, çoğu zaman dosyadaki tek veya belirleyici delil olarak sunulmaktadır.

Ceza muhakemesinde delil, yalnızca içeriği itibarıyla değil; elde ediliş şekli, bütünlüğü ve doğrulanabilirliği bakımından da değerlendirilmek zorundadır. CMK m.217 açık şekilde hükme esas alınabilecek delilin, hukuka uygun şekilde elde edilmiş olması gerektiğini düzenlemektedir.

Özellikle CMK m.134 kapsamında dijital materyallere el koyma, kopyalama ve inceleme süreçleri, teknik ve usuli güvencelere bağlanmıştır. Buna rağmen uygulamada sıklıkla görülen sorun; taraflardan birinin kendi inisiyatifiyle aldığı ekran görüntülerinin, hiçbir teknik doğrulama yapılmaksızın hükme esas alınmasıdır.

Oysa akademik çalışmalarda da açıkça vurgulandığı üzere (Özbek / Doğan / Bacaksız), dijital deliller;

• Kolaylıkla manipüle edilebilen,

• Bağlamından koparılabilen,

• Zaman ve içerik bütünlüğü teknik olarak değiştirilebilen
  nitelikte delillerdir.

Bu nedenle ekran görüntülerinin ceza muhakemesinde delil değeri kazanabilmesi için;

• Karşılıklılık unsurunun,

• Mesaj bütünlüğünün,

• Tarih ve zaman sıralamasının,

• Kaynağın ve cihazın doğrulanabilirliğinin
  ortaya konulması gerekir.

Savunma makamı açısından burada asıl mesele, delilin ne söylediği değil; delilin hukuken neyi ispatlayabileceğidir. Dijital bir verinin varlığı, o verinin suçun maddi unsurunu kesin olarak ispatladığı anlamına gelmez.

Ceza yargılamasında özellikle cinsel suç ve şantaj dosyalarında, dijital deliller üzerinden niyet okuması yapılması, masumiyet karinesini zedeleyen en ciddi sorunlardan biridir. Ceza muhakemesi, varsayımlar üzerinden değil; kesin ve denetlenebilir deliller üzerinden yürütülmek zorundadır.

Bu nedenle dijital materyallerin değerlendirilmesinde, mahkemenin teknik bilirkişi raporlarıyla yetinmeyip, delilin hukuki sonuç doğurup doğuramayacağını ayrıca tartışması gerekir. Aksi halde dijital veri, delil olmaktan çıkıp hikâye anlatım aracına dönüşür.

5. Hukuki Nitelendirme Hatası ve Sonuçları

Uygulamada en sık karşılaşılan sorunlardan biri, taraflar arasındaki ilişki sona erdikten sonra ortaya çıkan uyuşmazlıkların, geriye dönük olarak suç isnadına dönüştürülmesidir.

Ceza hukuku, geçmişe dönük pişmanlıkların veya duygusal kırılmaların telafisi için işletilebilecek bir alan değildir. Hukuki nitelendirme hatası, yalnızca sanık bakımından değil; ceza adalet sistemi bakımından da telafisi güç sonuçlar doğurur.

6. Sonuç: Ceza Yargılamasında Soğukkanlılık ve Hukuki Disiplin

Cinsel suç isnadı ile şantaj suçunun kesiştiği dosyalarda, yargılamanın duygusal reflekslerle değil; hukuki disiplinle yürütülmesi zorunludur.

Savunma makamının rolü, suçu inkâr etmek değil; suçun hukuki sınırlarını doğru yere çekmektir. Ceza adaleti, ancak hukukun sınırları net çizildiğinde gerçek anlamını bulur.

Avukat Orhan Önal’ın Bu Suçlarda En Çok Okunan Yazıları

• Teknik ve hukuk alanında tecrübe gerektiren bu konularda telafisi imkansız hak kayıplarına uğramamak için, mutlaka avukatınıza danışmanızı şiddetle önermekteyiz.
• Aradığınız dava türü veya hukuki ihtilaf hakkında *yazılar*  bölümüne veya *NCMEC DAVALARI için* tıklayarak ya da sağ üst köşeden arama yaparak onlarca davanız hakkında dilediğinizi okuyup, araştırabilirsiniz.

  • AVUKAT DESTEĞİ

    Randevu almak için çalışma saatleri içerisinde aşağıdaki telefon aracılığı ile ulaşabilir, whatsapp hattına yazabilir (tıkla) veya aşağıdaki adrese mail atabilirsiniz. 

    Hafta içi: 09:00 – 19:00
    Cumartesi: 10:00 – 18:00

    Telefon: +90 532 282 25 23

    Gizlilik

    Gizlilik, bir avukatın ve hukuk büromuzun en önemli etik ilkelerinden biridir; 1136 sayılı Kanunda tanımlanan gizlilik ve ifşa etmeme ilkesini çok dikkatli ve hassas bir şekilde uygular. Ancak büromuz, müvekkillerinin bilgi, belge ve bilgilerini gizlilik ve bilgi sorumluluğu sınırları içinde gizli tutar ve hiçbir şekilde ve hiçbir koşulda üçüncü kişi ve kurumlarla paylaşmaz.