TCK 226 Müstehcenlik Suçu, Torrent Paylaşımı ve Meta Verileri Üzerinden NCMEC Raporlarının Hukuki Okunması

A. Dosyayı gerçekten belirleyen şey kanuni tipe uygun eylem mi

TCK 226 dosyaları, uygulamada çoğu zaman tek bir başlık altında toplanıyor gibi görünse de gerçekte üç ayrı düzlemde yürür: normun doğru seçilmesi, teknik olayın doğru anlaşılması ve delilin hukuka uygun şekilde doğrulanması. Bir dosyada asıl mesele çoğu kez “müstehcenlik var mı?” sorusundan önce, fiilin TCK 226/1 mi, 226/3 mü, 226/5 mi olduğu; torrent istemcisinin gerçekten neyi ne süreyle paylaştığı; platform kaydının kullanıcı bildirimi mi, açık yüzey taraması mı, hash eşleşmesi mi olduğu; ve bütün bunların CMK 134 standardına uygun yerel incelemeyle teyit edilip edilmediğidir.

Bu nedenle “NCMEC raporu geldi, dosya bitti” veya “torrent sadece indirmedir” şeklindeki ezberler, ceza muhakemesinin mantığıyla bağdaşmaz. National Center for Missing & Exploited Children resmî olarak özel ve kâr amacı gütmeyen bir kuruluştur; CyberTipline ise kamunun ve elektronik hizmet sağlayıcıların şüpheli çocuk sömürüsü bildirimlerini topladığı merkezî bir raporlama sistemidir. Türk ceza muhakemesinde ise ihbar, soruşturmayı tetikleyebilir; fakat mahkûmiyet için maddi vakıanın somut, teknik ve usulüne uygun delille kurulması gerekir.

B. Maddi ceza hukuku ekseni

B.1 TCK 226 Kapsamında Müstehcenlik: Unsurlar, Nitelikler ve Yanlış Bilinenler

B.1.1 Kanunî mimari

Anayasa Mahkemesi kararında da alıntılandığı üzere TCK 226, tek bir fiili değil, birbirinden ayrılması gereken birkaç suç tipini yan yana düzenler.

• Birinci fıkra çocuklara müstehcen içeriğin verilmesi, gösterilmesi, çocukların erişebileceği yerde sergilenmesi, vakıf olunabilecek şekilde satış veya kiraya arzı, bedelsiz dağıtımı ve reklamı gibi seçimlik hareketleri kapsar.
• İkinci fıkra müstehcen içeriğin basın ve yayın yoluyla yayımlanmasını düzenler.
• Üçüncü fıkra çocukların, temsili çocuk görüntülerinin veya çocuk gibi görünen kişilerin üretimde kullanılmasını ve bu tür ürünlerin ülkeye sokulması, çoğaltılması, satılması, nakli, depolanması, ihracı, bulundurulması ya da başkalarının kullanımına sunulmasını cezalandırır.
• Dördüncü fıkra ise şiddet, hayvanlarla cinsel davranış, ölmüş insan bedeni veya “doğal olmayan yol” içeriklerini konu alır.
• Beşinci fıkra, üçüncü ve dördüncü fıkralardaki ürünlerin basın-yayın yoluyla yayılmasını veya çocukların görmesinin, dinlemesinin, okumasının sağlanmasını ağırlaştırılmış biçimde yaptırıma bağlar.
• Yedinci fıkra ise bilimsel eserler ile çocuklara ulaşması engellenen sanatsal ve edebî değeri olan eserler için bir istisna tanır; fakat açık biçimde üçüncü fıkrayı bu istisnanın dışında bırakır.

Bu yapının pratik sonucu şudur: TCK 226, kamuoyunda bazen sanıldığı gibi “genel bir pornografi yasağı” değildir; kanun belirli içerik tiplerini ve belirli hareketleri suç sayar. Yetişkinlere ilişkin bir içeriğin varlığı tek başına otomatik olarak TCK 226 mahkûmiyeti doğurmaz; çocuk unsuruna temas, çocuklara gösterme, basın-yayınla yayma, 226/4 kapsamına giren içerikler veya 226/3 kapsamındaki üretim-depolama-bulundurma-kullanıma sunma gibi somut seçimlik hareketlerden biri aranır.

B.1.2 Kavramın niçin zor olduğu

“Müstehcenlik” kelimesinin kendisi, TCK 226’da tanımlanmış değildir. Doktrinde bu eksikliğin özellikle önemli görüldüğü ve kavramın sınırlarının kaçınılmaz olarak yargı kararlarıyla, somut olayın bağlamıyla ve gerektiğinde bilirkişi incelemesiyle doldurulduğu vurgulanır. Kanunda tanıma tam olarak yer vermediğini ve tereddüt hâlinde bilirkişi incelemesinin gerekebileceğini düşünmekteyiz. Müstehcenliğin ceza hukuku bakımından tanımlanması güç bir kavram olması sebebiyle akademik eserlerde de bu nitelikle görüşler mevcuttur.

Bu nokta küçümsenmemelidir. Çünkü TCK 226 dosyalarında çoğu hata, içerik değerlendirmesinin “etik tepki” ile “ceza normu” birbirine karıştırılarak yapılmasından doğar. Ceza hukuku bakımından aranacak şey, yalnızca genel hoşnutsuzluk yahut toplumsal rahatsızlık değil; somut normun maddi unsuruyla örtüşen, fiil ve içerik bakımından belirlenebilir bir suç tipidir. Nitekim bazı dosyalarda içerik ele geçirilmediği için, fotoğrafın gerçekten TCK 226 anlamında müstehcen nitelikte olup olmadığı dahi saptanamamaktadır.

B.1.3 Yanlış bilinenler

* Gerçek çocuk yoksa TCK 226/3 uygulanmaz

Doğrusu

Bu, bugün bakımından en tehlikeli yanlışlardan biridir. Resmî metinde TCK 226/3 artık yalnızca “çocukları” değil, “temsili çocuk görüntülerini” ve “çocuk gibi görünen kişileri” de kapsar. Bu değişiklik 24 Mart 2016 tarihli 6698 sayılı Kanun’la gelmiş olup; ürünün konusunun gerçek bir çocuk olmasının zorunlu olmadığını; muhatapta çocuk algısı yaratmasının belirleyici olduğunu vurgular.

Yani aynı izahat; çizim veya yapay görüntü karakterindeki örneklerin dahi tartışma dışı sayılamayacağını belirtir. Bugünün diliyle söylersek, gerçek çocuğun kullanılmadığı çizim, CGI veya yapay üretim görsellerin her somut olayda kendiliğinden 226/3 dışına çıktığı söylenemez.

* Çocuğun rızası varsa mesele kapanır

Doğrusu

Bu da doğru değildir. Prof. Dr. İzzet Özgenç’in çalışması, on beş yaşını tamamlamış çocuk bakımından dahi çıplak görüntülerin kayda alınarak paylaşılmasına ilişkin rızanın fiili hukukî kılmadığını; özellikle kayda alma ve ürün hâline getirme durumunda TCK 226 bakımından rızanın sonucu ortadan kaldırmadığını açıkça savunur. Zira gerek sahadaki bu tip davalardaki yoğun tecrübemiz gerekse kanunun maksadı gereği özellikle bu eylem açısından Sn. İzzet Özgenç’e katıldığımızı ifade ederiz.

Yargı pratiği de aynı istikamettedir: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 06.05.2024 tarihli 2021/2328 E., 2024/2116 K. sayılı kararında, 13 yaşındaki mağdurdan çıplak görüntü istenmesi ve bu görüntünün gönderilmesi olayını yalnızca veri suçu değil, çocuğun kullanıldığı müstehcenlik suçu olarak değerlendirmiştir.

* Sanatsal veya edebî değer iddiası her dosyada kurtarıcıdır

Doğrusu

Hayır. TCK 226/7’deki istisna, üçüncü fıkrayı açıkça dışarıda bırakır. Bu, çocukların kullanıldığı yahut çocuk gibi görünen kişilerin/temsili çocuk görüntülerinin kullanıldığı dosyalarda “eser değeri” savunmasının otomatik bir koruma kalkanı oluşturmadığı anlamına gelir. Nitekim Anayasa Mahkemesi kararında madde metni aynen bu şekilde yer alır.

* Her çıplak görüntü mutlaka TCK 226 suçu oluşturur

Doğrusu

Yargıtay’ın güvenli çizgisi bunun da doğru olmadığını gösterir. 15.05.2023 tarihli, 2022/1768 E., 2023/1613 K. sayılı kararda, içeriği ele geçirilemeyen ve sadece anlatımlarda “çıplak” diye nitelenen fotoğrafın, katılan çocuğun cinsel organlarını vurgulayıp vurgulamadığı ve toplumun ortak edep-ahlak temizliğine açık saldırı niteliği taşıyıp taşımadığı saptanamadığı için TCK 226/5 yönünden unsur oluşmadığı kabul edilmiştir. Aynı kararda, soyut beyan dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması da beraati ayakta tutmuştur.

B.2 İçtihadın güvenli çekirdeği

Yargıtay bakımından bugün güvenle söylenebilecek ilk ilke, çocuk görüntüsünün “üretiminde kullanma” ile “yayınlama” ve “özel mesajla gönderme” fiillerinin birbirine karıştırılmaması gerektiğidir. 12. Ceza Dairesinin 2023/2987 E., 2024/404 K. sayılı kararında, çocuğa ait müstehcen görüntünün belirli bir kişiye direkt mesaj yoluyla gönderilmesi olayında, basın-yayın yoluyla yayma değil; 226/3’ün ikinci cümlesindeki suç tipine uygunluk vurgulanmıştır. Bu karar, özellikle Instagram DM, özel mesaj, tekil alıcı veya sınırlı alıcı grubuna yapılan aktarımlarda suç vasfının çok dikkatli kurulması gerektiğini gösterir.

İkinci güvenli ilke, şantaj ve müstehcenlik birlikteliğinde fikrî içtima tartışmasının somut fiile göre kurulması gerektiğidir. 11.03.2024 tarihli, 2021/2363 E., 2024/1130 K. sayılı kararda Yargıtay 12. Ceza Dairesi, Facebook hesabından tehdit içerikli mesaj gönderilmesi ve 18 yaşından küçük dönemde çekilmiş müstehcen görüntülerin internet ortamında ifşa edilmesi olayında TCK 226/5 ile TCK 107/1 yönünden beraat kararını bozmuştur. Bu karar, “ifşa tehdidi + fiilî yayım” kombinasyonunun, salt özel hayatın gizliliği yahut salt şantaj olarak okunamayacağını gösterir.

Üçüncü güvenli ilke, içerik ele geçirilememişse ve teknik teyit kurulamamışsa suç vasfının ceza muhakemesinin klasik ispat sorununa dönmesidir. 2022/1768 E., 2023/1613 K. sayılı karar tam da bunu söylemektedir. Başka bir ifadeyle, “çıplaklık” anlatısı her zaman TCK 226’ya kendiliğinden dönüşmez; içerik, kapsam ve isnat edilen paylaşım fiili teknik olarak kurulmalıdır.

C. Torrrent-Meta davalarında NCMEC teknik gerçeklik

C.1 Torrent paylaşım yapısı & Teknik yapı neden önemlidir

BitTorrent protokolünün resmî spesifikasyonu, sistemi son derece net anlatır: Aynı dosyayı eşzamanlı indiren kullanıcılar birbirlerine de yükleme yapar; peer bağlantıları simetriktir; veri iki yönde de akabilir; bir peer, bir parçayı indirip hash doğrulamasını yaptıktan sonra o parçaya sahip olduğunu diğer peer’lere ilan eder. BitTorrent’in kendi yardım sayfası da, çoğu peer’in dosyanın sadece bir kısmına sahip olduğunu ve yeni bir parça indirildikçe bu parçanın diğer peer’lere upload edilebildiğini açıkça söyler. Seed ise artık indirmeyen, yalnızca upload yapan tam kopya sahibidir. 

Bu teknik mimarinin hukukî sonucu açıktır: Torrent, birçok olayda “salt indirme” olarak tarif edilemez. En azından protokol mantığı, parçalı indirme ile eşzamanlı paylaşımı iç içe geçirir. Bu yüzden özellikle “torrent indirme suç mudur”, “torrent paylaşımı suç mudur”, “torrent dosyasında bulundurma var mı” gibi sorular tek cümleyle cevaplanamaz; istemcinin ayarları, seeding süresi, paylaşılan parçaların fiilen karşı tarafa aktarılıp aktarılmadığı ve içeriğin cihazda hangi formda kaldığı ayrıca incelenmelidir.

C.2 Ceza hukuku bakımından kritik ayrım

Sorunun merkezinde şu ayrım vardır: Bir dosya gerçekten depolanmış ya da bulundurulmuş mudur, yoksa kullanıcı yalnızca ağ üzerinden geçici veri trafiği mi yaşamıştır? Güncel öğretide, özellikle çocuk pornografisi niteliğindeki ürünler bakımından depolama ve bulundurma seçimlik hareketlerinin, elektronik veri üzerinde fiilî hâkimiyet ve kast gerektirdiği; yalnızca izleme, geçici sistem dosyası oluşumu veya iradi olmayan otomatik kayıtların her somut olayda aynı hukukî sonuca götürmeyeceği savunulur.

İnternetteki içeriğin kaydedilmeksizin yalnızca izlenmesinin depolama oluşturmayacağı; otomatik geçici kayıt hâlinde iradi depolama kastının yokluğunun tartışılması gerektiği; aynı şekilde bulundurma için fiilî hâkimiyet alanına alma unsurunun aranacağı tüm yerleşik yargı kararların da gözetilmektedir. Tabii asıl iş ki bu savunmayı net bir şekilde Mahkeme’de yapabilmektedir.

Bu yaklaşım, savunma bakımından hayati önemdedir. Torrent dosyalarında çoğu kez eşitleme yapılmak istenir: magnet link görmek, torrent istemcisi kurmak, parça indirmek, preview izlemek, seed etmek ve kalıcı klasörde tutmak sanki aynı yoğunlukta fiillermiş gibi…

Oysa ceza hukukunda bu düzleştirme kabul edilemez. Failin dosyayı hangi klasöre indirdiği, ne kadar süre tuttuğu, istemcinin otomatik seed ayarlarının ne olduğu, dosyanın sonradan silinip silinmediği, sistemde yeniden erişim için tasnif yapılıp yapılmadığı ve başka peer’lere gerçek aktarım olup olmadığı dosya dosya ayrıştırılmalıdır.

Öğretide anılan Yargıtay 18. Ceza Dairesi’nin 18.09.2018 tarihli 2016/9048 E., 2018/11261 K. sayılı kararı da depolama iradesinin araştırılmasında görüntülerin ne kadar süre tutulduğu, sayısı, tasnif edilip edilmediği ve geri yüklemeye yarayan ayrı program bulunup bulunmadığı gibi ölçütlerin önemini vurgulayan bir referans olarak aktarılmaktadır.

C.3 Somut dosyada sorulması gereken doğru sorular

Torrent temelli bir TCK 226 soruşturmasında doğru soru seti şudur: Salt metadata mı var, yoksa gerçek dosya mı ele geçti? Ele geçen veri tam dosya mı, parça mı, geçici cache mi? İstemci logları ve ağ kayıtları, başkalarına aktarılmış veri miktarını gösteriyor mu? Kullanıcı arayüzündeki varsayılan ayarlar upload’ı otomatik başlatmış mı? Dosya, cihazda veya harici depoda kalıcı şekilde tutulmuş mu?

• Kısacası “ağa temas” ile “kanundaki seçimlik hareketin ispatı” aynı şey değildir. TCK 226 bakımından hükme esas alınabilecek teknik okuma, protokol bilgisi ile adlî bilişim incelemesinin birlikte yapılmasını zorunlu kılar. 

D. Platform verisi ve uluslararası ihbar rejimi

D.1 NCMEC tam olarak nedir, sosyal ağlarda gücü nedir?

NCMEC, kendi resmî anlatımına göre özel, kâr amacı gütmeyen 501(c)(3) statüsünde bir kuruluştur. CyberTipline ise şüpheli çevrim içi çocuk sömürüsü bakımından merkezî raporlama sistemidir ve hem kamu hem elektronik hizmet sağlayıcılar tarafından bildirim alır. Bu tanım bile tek başına önemli bir hukukî sonuca işaret eder: NCMEC, Türk hukukunda bir mahkeme, savcılık, bilirkişi kurumu veya yerel adlî kolluk değildir; daha doğru ifadeyle platform verisini bir ihbar-rapor formatında toplayan ve ilgili makamlarla paylaşan özel teşkilatlı bir ara merkezdir.

NCMEC’in 2024 verileri de raporların nasıl okunması gerektiğini gösterir. Kurum, 2024’te 20,5 milyon CyberTipline raporu aldığını; Meta’nın “bundling” özelliğinin tekrar eden bildirimleri tekil olay grupları altında toplamaya başlamasının toplam sayıdaki düşüşe etki ettiğini; düzeltilmiş olay sayısının 29,2 milyon olduğunu; yalnızca 296 şirketin rapor sunduğunu; ilk 10 elektronik hizmet sağlayıcının toplam raporların yüzde 95’inden fazlasını oluşturduğunu ifade etmektedir.

Tüm yaptığımız yabancı kaynaklı çalışmalarla şunu apaçık ortadır ki; NCMEC rapor hacmi ve rapor kalitesinde ciddi farklılıklar bulunduğunu; ayrıca kimi platformlardan gelen düşüşte uçtan uca şifrelemenin de etkili olduğunu açıklamıştır.

NCMEC aynı raporda, Meta ve Google’ın kendi süreçlerinden bazı görselleri çıkardığını; bunların kullanım şartlarını ihlal etmekle birlikte çocuk pornografisinin hukukî tanımını karşılamadığını da belirtmiştir. Bu veri seti, ham rapor sayısının tek başına “suç sayısı” veya “mahkûmiyet değeri” olarak okunamayacağını açıkça gösterir.

D.2 Meta Platforms bugün hangi verileri üretiyor ve paylaşabiliyor

Meta’nın resmî beyanları, çocuk sömürüsü vakalarında verinin tek kalemden oluşmadığını gösteriyor. Kurum, görünür yüzeylerde ve şifrelenmemiş alanlarda tespit ettiği görünür çocuk sömürüsü içeriklerini raporlamaya devam ettiğini; çocuk sömürüsü vakalarında ihlâl eden hesapları NCMEC’e bildirmeye devam edeceğini; hesap bilgisi, hesap faaliyeti, hizmetlerin şifrelenmemiş kısımlarındaki içerikler ve kullanıcı tarafından raporlanan mesajlardan gelen özel mesaj içeriği gibi verileri kullanabildiğini açıklıyor.

Aynı araştırmamıza göre; kullanıcı raporu geldiğinde görüşmenin en son 30 mesajına kadar içeriğin cihaz üzerinde çözülerek Meta’ya gönderilebildiği de belirtiliyor. Bu, “Meta verisi” denilen şeyin her dosyada aynı kapsamda olmadığı anlamına gelir: bazen açık yüzey sinyali vardır, bazen kullanıcı raporu vardır, bazen yalnızca hesap ve profil verisi bulunur.

Facebook ve Instagram bakımından resmî Meta metinleri ayrıca önemli bir dengeyi de ortaya koyuyor. Bir yandan kurum, çocuk sömürüsüyle mücadelede Microsoft’un PhotoDNA teknolojisi ile kendi PDQ sistemini kullandığını ve kamuya açık/şifrelenmemiş yüzeylerde hash tabanlı tespit yaptığını söylüyor; öte yandan uçtan uca şifrelemenin şirketin CSAM tespit, kaldırma ve raporlama kabiliyetini azaltabileceğini de kabul ediyor. Bu yüzden bir Meta/NCMEC dosyasında hem “veri vardır” hem de “verinin kapsamı sınırlıdır” cümleleri aynı anda doğru olabilir.

Hash mantığı da burada merkezîdir. Meta’nın NCMEC ile birlikte desteklediği Take It Down sistemi, görüntü veya videonun kendisini göndermeden, cihaz üzerinde oluşturulan benzersiz hash değerinin paylaşılması yoluyla yayılımı önlemeye çalışır. Hukuk diliyle söylersek hash, içeriğin kendisi değil, içerik eşleşmesini gösteren bir dijital parmaktır. Bu çok değerli bir başlangıç verisidir; ama tek başına görüntünün çekildiği bağlamı, hesabın gerçekten kim tarafından kullanıldığını veya yüklemenin iradî olup olmadığını her zaman açıklamaz.

D.3 Türk ceza muhakemesi açısından gerçek hukukî anlamı

CMK 158, suça ilişkin ihbarın Cumhuriyet Başsavcılığına veya kolluk makamlarına yapılabileceğini; soyut ve genel nitelikte kalan ihbarlarda soruşturma yapılmasına yer olmadığına da karar verilebileceğini düzenler. Bu çerçevede NCMEC çıktısı, Türk hukukunda en isabetli şekilde “ihbar ve başlangıç verisi” olarak okunur. Somut içerik, hesap, tarih-saat, kullanıcı eylemi ve yerel teyit içeriyorsa soruşturmayı başlatmaya elverişli olabilir; fakat hâkim önündeki ispat standardı için doğrudan yerel adlî incelemenin yerine geçmez.

Yargılamada asıl belirleyici olan, CMK 134 usulüyle alınmış cihaz kopyası, log, yerel hash, zaman damgası, hesap atfı ve kullanıcı fiilidir. 

Bu noktada platform moderasyonu ile ceza normunu birbirinden ayırmak şarttır. NCMEC’in kendi 2024 raporu, bazı görsellerin platform bakımından ihlâl sayıldığı hâlde çocuk pornografisinin hukukî tanımını karşılamadığı için CyberTipline sürecinden çıkarıldığını açıkça yazmaktadır. Demek ki bir platformun “policy violation” demesi ile TCK 226’nın maddi unsurunun gerçekleşmesi aynı şey değildir. Meta veya başka bir sağlayıcıdan gelen kayıt, mahkemeye çok önemli bir yön gösterebilir; fakat suç tipinin unsurları yine Türk ceza normu ve yerel ispat kurallarıyla kurulacaktır.

E. İspat standardı ve nihai sonuç

E.1 CMK 134, veri bütünlüğü ve yerel teyit zorunluluğu

CMK 134 açık bir koruma tedbiri rejimi kurar. Bilgisayarlarda arama, kopyalama ve el koyma için somut delillere dayanan kuvvetli şüphe ve başka surette delil elde etme imkânının bulunmaması aranır. El koyma sırasında sistemdeki bütün verilerin yedeklenmesi, alınan yedekten bir kopyanın şüpheliye veya vekiline verilmesi ve bunun tutanağa bağlanması gerekir. El koymaksızın kopya alınması hâlinde de kopyanın yazdırılması, tutanak ve imza mekanizması öngörülür. Bu rejim, platform tarafından gönderilen ihbar verisinin Türk dosyasında gerçek delile dönüşmesinin usul omurgasıdır.

Akademide bu mesele çok net formüle edilmiştir. Yusuf Başlar’ın makalesindeki kısa ama isabetli cümleyle, “Elektronik delilin ceza yargılamasında kullanılabilmesi veri bütünlüğünün korunmuş olmasına bağlıdır.”

Aynı çalışmada, uygun koşullarda toplanmayan ve muhafaza edilmeyen elektronik verinin ispat fonksiyonunun bozulabileceği vurgulanır. Dolayısıyla NCMEC raporu, Meta verisi veya torrent logu ne kadar dikkat çekici olursa olsun; yerel kopyalama, imaj alma, hash doğrulaması, zincirleme tutanak ve uzman incelemesi yoksa, dosya çoğu zaman teknik şüpheyi muhakeme içinde bertaraf edemez.

E.2 TCK 226 Müstehcenlik davalarında refleks değil, rasyonel delil mimarisi

Bu yüzden TCK 226 müstehcenlik suçu dosyalarında doğru hukukî refleks, ahlâkî etiketlemeden önce unsur kontrolü; teknolojik varsayımdan önce sistem analizi; ihbar kaydından önce delil zinciri sorgusudur. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2022/1768 E., 2023/1613 K. sayılı kararı, içeriğin ele geçirilememesi ve soyut beyan dışında kesin-inandırıcı delil bulunmaması hâlinde beraatin korunabileceğini gösterir.

Buna karşılık 2021/2328 E., 2024/2116 K. ve 2021/2363 E., 2024/1130 K. kararları, teknik ve içeriksel bağ kurulduğunda suç vasfının ağırlaşabildiğini gösterir. Dosyanın kaderi tam da bu ayrımda belirlenir. 

F. Son değerlendirme

Özetle; “TCK 226 müstehcenlik suçu”, “torrent paylaşımı”, “Meta Instagram Facebook verileri”, “NCMEC raporu delil değeri” ve “CMK 134 dijital delil” başlıkları aslında tek bir cümlede birleşir: Ceza yargılaması, görünüşü değil unsuru cezalandırır; varsayımı değil ispatı esas alır.

Bu nedenle iyi kurulmuş bir müstehcenlik dosyası, kanunun hangi fıkrasının tartışıldığını, teknik eylemin ne olduğunu ve delilin nasıl toplandığını ayrı ayrı konuşur. Kötü kurulmuş dosya ise bütün bu katmanları tek sepete atar. TCK 226 bakımından isabetli hukukî okuma, tam da o sepete razı olmamaktır.

Doktrin, haklı olarak usul güvencelerini, delil zincirini, hash bütünlüğünü ve şüpheden sanık yararlanır ilkesini merkezde tutar; fakat sahada bazen dosya, önce platform raporunun ağırlığıyla şekillenip sonra ayrıntı konuşulur. İşte bu yüzden bu tip davalarda, savunmanın görevi dosyadaki teknik-teorik boşlukları görünür kılmaktır. Özellikle TCK 226 dosyalarında, geçici internet dosyası ile iradi depolama; CGNAT aboneliği ile gerçek kullanıcı; ihbar yazısı ile hükme esas delil; platform metadata’sı ile somut fail davranışı arasındaki fark yüksek sesle ve sistematik biçimde ortaya konulmalıdır.

Bu yaklaşım, yalnızca beraat ihtimali bakımından değil; maddi gerçeğin adil yargılama standardı içinde ortaya çıkarılması bakımından da zorunludur. Son sözüm şu olur: dijital dosyalarda etkin savunma, suçu soyut inkâr etmekle değil; isnat zincirindeki her halkayı hukuk ve teknik bakımından ayrı ayrı sınamakla kurulur.

G. Siber suçlara konu NCMEC Davalarında delil türlerinin karşılaştırması

Aşağıdaki tablo, ncmec ihbarı, meta verisi, torrent kaydı ve cihaz incelemesinin dosyadaki yerini pratik bakımdan karşılaştırmak için hazırlanmıştır. Tablo, mevzuat, teknik standartlar ve içtihatların birlikte okunmasından çıkarılmış bir çalışma özetidir. 

H. Avukat Önal‘ın Benzer Yüzlerce Çalışmasından Bir Kısım Yazısı

• Avukat Orhan ÖNAL çizgisinde hazırlanan NCMEC Davaları & Soruşturmaları yazıları; tecrübeye dayalı genel bilgilendirme amaçlıdır; somut dosya stratejisi, evrak ve teknik rapor içeriğine göre ayrıca değerlendirilmelidir. Bu hususta ve benzeri nitelikte konularda ise uzun yıllardır üzerinde çalıştığımız ancak tamamlayamadığımız “NCMEC Uygulamaları Kitabında” da detaylıca yer verilmektedir.
• Teknik ve hukuk alanında tecrübe gerektiren bu konularda telafisi imkansız hak kayıplarına uğramamak için, mutlaka avukatınıza danışmanızı şiddetle önermekteyiz.
• Benzer NCMEC’den doğan ceza davalarından gördüğümüz; her nevinden NCMEC davalarında farklı savunma argümanları geliştirilerek hareket edilmesi gerekliliğinin unutulmamasını ve mutlaka avukatınızla hareket edilerek savunma yapılmasını unutmamanızı şiddetle tavsiye ederiz.
• Aradığınız dava türü veya hukuki ihtilaf hakkında *yazılar*  bölümüne veya *NCMEC DAVALARI için* tıklayarak ya da sağ üst köşeden arama yaparak onlarca davanız hakkında dilediğinizi okuyup, araştırabilirsiniz.

  • AVUKAT DESTEĞİ

    Randevu almak için çalışma saatleri içerisinde aşağıdaki telefon aracılığı ile ulaşabilir, whatsapp hattına yazabilir (tıkla) veya aşağıdaki adrese mail atabilirsiniz. 

    Hafta içi: 09:00 – 19:00
    Cumartesi: 10:00 – 18:00

    Telefon: +90 532 282 25 23

    Gizlilik

    Gizlilik, bir avukatın ve hukuk büromuzun en önemli etik ilkelerinden biridir; 1136 sayılı Kanunda tanımlanan gizlilik ve ifşa etmeme ilkesini çok dikkatli ve hassas bir şekilde uygular. Ancak büromuz, müvekkillerinin bilgi, belge ve bilgilerini gizlilik ve bilgi sorumluluğu sınırları içinde gizli tutar ve hiçbir şekilde ve hiçbir koşulda üçüncü kişi ve kurumlarla paylaşmaz.