TCK 226 Müstehcenlik Soruşturmalarında Tutuklama: Bulundurma, Yayma–Satma

Yıllara dayalı sahadan, uygulamadan tecrübe edindiğimiz hususları aşağıda kısa hatları ile analiz ederek kaleme alıyoruz. Şunu özellikle vurgulamak gerekir ki; son yıllarda tutuklanma kararlarının çok artmış olmasının sebepleri olarak “çocuk cinsel tacizi (TCK 105 kapsamında), çocuk pornografisi, çocuk müstehcenlik suçu (satma, yayma, bulundurma TCK 226 kapsamında) eylemlerinde” yaşanan artış, bunun tespitine dair artan NCMEC Cybertipline ihbar raporları gibi dijital teknik tespitler ve tabii ki de kamuoyundaki oluşan küresel (Epstein Davası, Amerik’da federal çocuk istismarı bağlantılı seks ticareti suçlamaları)  ve lokal haberlerin de etkisi çok büyüktür.

Ülkemizde yüzlerce tutuklamaya sevk süreci yöneten daha doğrusu şüpheli avukatlığı yapmış bir avukat olarak; son bir yıla kadar özellikle müstehcenlik suçundan hiç tutuklama kararımız yokken maalesef -katıldığımız yüksek sayılı şüphelisi bulunan, savcılıklar tarafından toplu suç olarak tasnif edilen durumlardan ötürü- ” 2-3″ bu yönde karara da şahit olduk. Tüm bu saha tecrübesine dayalı ayrıca doktrinsel hukuk bilgisi ile sentezlediğimiz genel hatları haiz yazımızı aşağıda siz değerli okuyuculara sunuyoruz.

1) TCK 226’da “bulundurma” artışı ve “satma–yayma–üretme” dosyalarında tutukluluk eğilimi

TCK 226/3 iki kritik alanı aynı fıkrada toplar:

• Çocukların kullanıldığı müstehcen içerikte üretimde çocukları kullanma (daha ağır) ve

• Bu ürünleri ülkeye sokma/çoğaltma/satışa arz–satma/nakletme/depolama/-bulundurma-/başkalarının kullanımına sunma (uygulamada en çok “bulundurma–depolama” üzerinden yürüyen dosya tipi).

• Bulundurma-depolama eyleminde ise içtihatların bu hususa yönelik tenakuz içerin kararları olup, etkin ve stratejik savunma hatları ile bulundurma kastının net ortaya konamaması durumunda alınan, beraat kararlarını da çok tecrübe edindik. (Tutuklama kararlarının olması ise beraat alınamayacağı anlamına gelmemektedir.)

Genel hatları ise uygulamada “avukat, hakim, savcı ve ilgili siber suçlar teşkilatının sayın polis memur arkadaşlarımızın en üzerine düşmedikleri husus ise şudur”; “bulundurma” isnadı, çoğu zaman “cihazda bulundu” cümlesine sıkıştırılıyor; oysa suçun omurgası (i) içeriğin niteliği + (ii) failin bilerek–isteyerek fiilî hâkimiyeti + (iii) şüpheliye matuf kimliklendirme üçlüsünü irdelemek eksik kalmaktadır. Hal böyle olunca da şüpheli yargısal düzende bir anda asla beraat alamayacak ve potansiyel peşin suçlu muamelesi görmektedir.

Yine içtihatlar nezdinde “bulundurma” isnadına dair de çok fazla farklı karar mevcut olup, iradenin eylemi net kapsar olup olmadığı tartışması yapılmadan biten yargılamalarda tabii ki sonuç cezalandırma ile bitmektedir. 

Öte yandan “satma–yayma–üretme-temin edip depolama” iddialarında (özellikle “para–Telegram–grup/kanal–ekran görüntüsü” kombinasyonuyla) tutuklu yargılama refleksi daha sık çalışıyor; çünkü isnat daha “örgütsel olmasada en azından toplu irade ile/ekonomik” bir görünüme bürünüyor. Bu konuda hazırladığımı kitabımızda da daha önce yazdığım tüm yazılarımızda da altını çizdiğimiz gibi: para hareketi + dijital materyal tek başına “üretim”e ya da “satış ağı”na kişiselleştirilmiş bağ kurmuyorsa, suç vasfının büyütülmesi tutuklamayı otomatik getiremez!

2) Toplu operasyonlarda gözaltı pratiği: “48+48” diye konuşulan şeyin kanuni çerçevesi

Uygulamada “48+48” şeklinde anılan uzatma pratiklerinin dayanağı, CMK 91’dir:

• Gözaltı süresi kural olarak yakalamadan itibaren 24 saat;

• Toplu suçlarda delil toplama güçlüğü/şüpheli sayısı çokluğu nedeniyle savcı yazılı emirle her defasında 1 günü geçmemek üzere 3 güne kadar uzatma verebilir; uzatma emri derhâl tebliğ edilir.

• Maalesef bu da uygulamada adeta *hakim kararı olmadan bir nevi kısa süre tutuklamaya dönmüştür, adeta sistem herkesin özgürlüğünü en ufak bir emare ile bile gözaltına alınıp nezarethanede kötü şartlarda kalmanız sebep olmaktadır.

Yani sahadaki “48+48” söylemi çoğu dosyada fiilen ardışık uzatma kararlarının iki periyotluk uygulanması şeklinde karşımıza çıkıyor; fakat savunma bakımından kritik olan şudur: Her uzatma için yazılı emir, tebliğ, gerekçe ve denetim dosyaya girmeli; ayrıca yakalama–gözaltı–uzatma işlemlerine karşı sulh ceza hâkimine başvuru yolu açıktır.

Gözaltı sürelerine ve usulüne; başvuru hakkımız olsa da bunu uygulamada etkin kullanabilmek neredeyse yok denecek kadar azdır. Tecrübelerimize göre genelde sayın savcılıklar 48+48 saati maalesef sonuna kadar kullanmaktadır. Bu belki de beraat bile alma ihtimaliniz olan bir vakadan ötürü; özgürlüğünüzün şafak operasyonları ile elinizden alınmasına sebep olmaktadır.

3) Tutuklama “cezalandırma” değildir: CMK 100–101 standardı ve “şablon gerekçe” kırılması

Müstehcenlik yani çocuk pornografisi kapsamında Tutuklama için (1) kuvvetli suç şüphesi olguları + (2) tutuklama nedeni birlikte aranır ve ayrıca ölçülülük şarttır.

Daha da önemlisi: CMK 101, tutuklama kararında

• “neden tutuklama?”,

• “neden adli kontrol yetmez?”
  sorularını hukukî ve fiilî nedenlerle, somutlaştırarak gerekçelendirme yükümlülüğü getirir.

 “toplu/şablon gerekçe” eleştirisi bu yüzden çok kıymetli: “paralar + dijital materyal + kaçma/karartma” kalıbı, kişiselleştirme yapmıyorsa CMK 101’in denetlenebilirlik eşiğini karşılamaz…

4) TCK 226 dosyalarında savunmanın altın standardı: “Atıf/Kimliklendirme” (CMK 134)

Benzer çocuk cinsel tacizi veya çocuk pornografisine dair suçlamalarda en temel donelerden; “Çekirdek strateji” hamlemizde en doğru: İhbar/veri ayrı; ispat ayrı olmasıdır! “Bulundu” denilen dijital veri, kaynak–elde ediliş–muhafaza–çözüm–kimliklendirme zinciri kurulmadan “kuvvetli şüphe”ye çevrilemez.

Bu noktada CMK 134 şunu söyler: arama–kopyalama–elkoyma hâkim kararıyla, başka koşuluyla yapılır; elkoymada tüm verilerin yedeği alınır ve istenirse şüpheliye/vekiline kopya verilir (tutanağa bağlanır).

Bizim uygulamada onlarca çoklu suç çocuk pornografisi dosyasında tecrübe edindiğimiz “altın standart” uygulamaya çevrilmiş hali şudur;

• hash / write-blocker / imaj alma tutanakları / inceleme bütünlüğü,

• dosyanın indirilen mi cache/modify/access zamanları ile şüphelinin “kullanım çizelgesi” uyumu,

• Telegram iddiasında grup–hesap–mesaj kimliği + tarih-saat + indirme/erişim izi,

• IP/port/timestamp ile erişim kimliği.

  • Uygulamada şu da başlı başına sorun olmaktadır; özellikle tutuklamaya sevk sulh ceza savunmasında; sizin teknik olarak siber suçlara matuf konuyu izah ederken, teknik veriler üzerinden savunma yaparken; teknik veri ve donelerden ilgili hakimin de anlıyor olması gerekmektedir. -Bilirkişi marifeti ile alınan raporlar gerekebiliyor-
  • Olağan bir yargılamada asliye ceza mahkemesi hakimleri teknik konularda, bilirkişi raporları temin ederek; avukatların savunmaları teknik gerçeklerle yani siber/dijital iddialarla örtüşüp örtüşmediğini anlayabilirken sulh cezaya sevk evresinde; hakimlerimiz haliyle çok teknik olan bu hususlarda savunma münderecatını tam olarak anlatamadığımızı düşündüğümüz anlar da olmuyor değil…

5) CMK 134 (Dijital Delil) – “Kimliklendirme” kurulmadan tutuklama olmaz

5.1) CMK 134’ün “dijital delil” mantığı: delil, ancak zincir kurulduğunda delildir.

CMK 134, bilgisayarlarda arama–kopyalama–elkoymayı; kuvvetli şüphe + somut delil + başka suretle delil elde edilememe şartına bağlayan bir koruma tedbiridir. Bu normun ruhu şudur: Dijital materyal “bulundu” denilerek geçiştirilemez; kaynak–elde ediliş–muhafaza–çözüm–kimliklendirme zinciri kurulmadan kişi hürriyeti kısıtlanamaz.

5.2) “Atıf” ile “içerik” ayrımı: içerik varlığı ≠ failin belirlenmesi.

TCK 226 (Çocuk Pornografisi Suçları) bağlamında (özellikle bulundurma iddialarında) pratikte en büyük hata şudur: “Cihazda görsel çıktı” denilerek failin kim olduğu atlanır. Oysa savunmanın hedefi; (i) içerik gerçekten nedir, (ii) nereden gelmiştir, (iii) kim üretmiş/indirmiş/erişmiş, (iv) hangi kullanıcı profiliyle, hangi zaman çizelgesinde sorularını denetlenebilir şekilde cevaplatmaktır. Bu sorular cevaplanmadan “kuvvetli şüphe” değil; varsayım üretilir.

5.3) Uygulama notu (TCK 226): “bulundurma” dosyalarında tutuklama artışı ve nitelik farkı

Son aylarda, özellikle TCK 226 bulundurma isnadı ile tutuklama tedbirine daha sık başvurulduğu görülmektedir (uygulama pratiği). Buna karşılık; satma–yayma–üretme–çoğaltma–ithal/ihraç gibi fiiller iddia edildiğinde, mahkemelerin “kaçma/karartma” değerlendirmesini daha ağır kurması ve tutuklu yargılama riskinin daha yüksek olması da yine sahadaki gözlemdir. Bu nedenle savunma, ilk günden itibaren “fiilin niteliği”ni netleştirip; bulundurma iddiasının bile kimliklendirme ve kast ispatı gerektirdiğini mahkemeye teknik–hukuki düzlemde göstermek zorundadır. (TCK 226’nın farklı fıkraları farklı fiilleri ayrı ayrı düzenler.)

5.4) Dijital delilde “altın standart” kontrol listesi (tutuklamaya dayanak yapılamayacak eksikler):

Aşağıdaki başlıklar rapora bağlanmadan tutuklama “en ağır tedbir” olarak meşrulaştırılamaz:

• İmaj/klon alınan cihazın hash değerleri, kopyalama tutanakları, write-blocker kullanımı, inceleme rapor bütünlüğü, savunmaya kopya/inceleme imkânı.

• Görsellerin tam konumu: indirilen dosya mı / cache mi / thumbnail mi / silinmiş kalıntı mı?

• Kullanıcı profili: hangi kullanıcı hesabı ile oluşturuldu/erişildi?

• Grup/hesap/mesaj kimliği + indirme/erişim izi + platform verisiyle eşleşme

• IP/port/timestamp (UTC uyumu dâhil) ile erişim kimliklendirmesi.

• Denetlenebilirlik: usule aykırılık, tutuklamanın taşıyıcısını çökertir.

  • Sadece “ilerideki hüküm”e değil, bugünkü tutuklama tedbirinin meşruiyetine de etki eder. Yargıtay uygulamasında da, dijital materyale el koyma ve inceleme süreçlerinde usul güvencelerinin (mahkeme kararı/inceleme yöntemi/kopya ve denetlenebilirlik) önemine vurgu yapılmaktadır. (Örn. CMK 134 bağlamında “kopya verilmeden” yapılan işlemlerin tartışma doğurduğuna dair değerlendirmeler.)

6) Tutuklama nedenleri (kaçma–karartma) somut olgularla gösterilmemiştir

6.1) CMK 100 standardı: “kuvvetli şüphe” tek başına yetmez; “tutuklama nedeni” ayrıca somutlanır.

Tutuklama; ceza değil, istisnai koruma tedbiridir. CMK 100; (i) kuvvetli suç şüphesini gösteren somut delil ve (ii) tutuklama nedenini birlikte arar; ayrıca ölçülülük şartını da içerir.

6.2) Anayasa Mahkemesi emsal yaklaşımı: “şüphe kuvvetli olsa bile” tutuklama otomatikleşemez.

AYM, tutuklamanın otomatik biçimde uygulanamayacağını; kuvvetli şüphesi bulgularının etkinliğinin ve ölçülülüğün** ayrıca değerlendirilmesi gerektiğini açıkça vurgular: “…suç şüphesi kuvvetli olsa bile…” tutuklamanın her olayda zorunlu olmadığı kabul edilir.

6.3) Delil karartma iddiasının “dijital dosya” dosyalarında fiilen zayıflaması (çok kritik pratik nokta):

Dijital cihazlar zaten el konulmuş/imaj alınmışsa, “karartma” gerekçesi klasik anlamıyla fiilen zayıflar; geri kalan delillerin önemli kısmı (platform kayıtları, banka hareketleri, loglar) şüphelinin değil kurumların elindedir. Bu nedenle “deliller toplanmadı” gibi genel bir ibare; hangi somut davranışla karartma tehlikesi doğduğu açıklanmadan, CMK 101’in aradığı gerekçeyi karşılamaz.

6.4) Kaçma şüphesi = soyut varsayım olamaz (kişiselleştirme şartı):

Sabit ikamet, aile–iş bağları, mesleki statü, soruşturmaya erişilebilirlik, çağrılara uyum gibi hususlar değerlendirilmeden; “kaçma” soyut bir etiket  olarak kullanılmaktadır. Özgürlükten yoksun bırakma hususunda; bu husus da somutlaştırılması gerekirken maalesef uygulamada pek dikkat edilmez.

7) CMK 101: “Adli kontrol neden yetersiz” açıklanmadan tutuklama olmaz

Uygulamada kanayan yaralardan biri şudur: Tutuklama kararlarında “adli kontrol neden yetersiz” sorusu, çoğu kez etkin bir gerekçeyle yanıtlanmadan geçiştirilmektedir. Oysa CMK 101, tutuklamayı “otomatik” bir refleks olmaktan çıkarıp somut olgu–kişiselleştirme–ölçülülük hattına çeken ana normdur.

7.1) CMK 101’in kilit eşiği: “Adli kontrol yetmez” cümlesi gerekçesiz kurulamaz

Tutuklama kararında “kuvvetli şüphe / kaçma / karartma” gibi genel etiketler sıralansa bile, adli kontrolün neden yetersiz kaldığı ayrıca ve somut olgularla açıklanmak zorundadır.

• “Yetersizdir” demek yetmez; hangi somut risk, hangi tedbirle dahi önlenemiyor, bunun gösterilmesi gerekir.

• Bu gösterim yoksa, karar denetlenebilir olmaktan çıkar; tutuklama, “gerekçe” kılıfına bürünmüş peşin tedbir hâline gelir.

7.2) Adli kontrol paketi (CMK 109) “saymak” değildir: riskle eşleştirmektir

Savunma, adli kontrolü “alternatif” diye tek satır geçmez; paket sunar ve her kalemi, mahkemenin varsaydığı riskle bire bir eşleştirir:

• Yurt dışına çıkış yasağı → kaçma riskine karşı

• Düzenli imza yükümlülüğü (haftada 2–3 gün gibi) → denetim ve izlenebilirlik

• Konutu terk etmeme / belirli saatlerde konutta bulunma → ulaşılabilirlik

• Gerekirse elektronik kelepçe → tutuklamaya en yakın ama özgürlüğü yok etmeyen tedbir

• İletişim/erişim kısıtları (özellikle çevrim içi temas iddiası olan dosyalarda) → “devam” riskine karşı

• Teminat (uygunsa) → süreç güvencesi

Stratejik cümle şudur: “Tutuklamanın hedeflediği amacı, daha hafif tedbirle sağlamak mümkündür; bu hâlde tutuklama ‘son çare’ ilkesini ihlal eder.”

7.3) Toplu gözaltı dosyalarında “ilk 96 saat” gerçeği ve CMK 91 pratiği (48+48 söylemi dâhil)

Toplu suç dosyalarında gözaltı, pratikte “48+48” gibi konuşulsa da asıl mesele şudur: ilk ifade–ilk sorgu–ilk tutuklama değerlendirmesi çoğu zaman geri dönüşsüz bir eşiktir.

Bu nedenle savunma; daha ilk andan itibaren atıf/kimliklendirme yokluğu, dijital delilin usul güvenceleri, kaçma/karartmanın somut olguya dayanmadığı gibi başlıkları tutanağa geçirerek dosyanın yönünü belirler.

7.4) Müdafiinin rolü: Temsil değil, risk yönetimi

Siber suçlar ve TCK 226 eksenli operasyonlarda, dosyanın kaderini bazen tek bir tutanak satırı belirler. Yıllara dayalı tecrübeyle ve Türkiye’nin farklı illerinde yürüttüğümüz benzer mahiyette çok sayıda soruşturma/dava pratiği, şu gerçeği tekrar tekrar göstermiştir:

Tek bir cümle, tek bir hatalı kelime ağır bedeller doğurabilir. Çünkü dijital dosyalarda “kast” çoğu kez beyanın içine saklanır:

• “İndirdim”, “benim hesabım”, “ben girdim”, “gruptaydım” gibi muğlak ifadeler, teknik kimliklendirme tamamlanmadan bile ikrar gibi yorumlanabilir.

• Oysa doğru kurulan savunma dili, gerçeğe sadık kalarak atıfı teknik rapora bırakır, beyanı “delil zinciri” tamamlanana kadar risk üretmeyecek bir çerçevede tutar.

Müdafi (Şüpheli – Sanık Avukatı) bu noktada şu işleri eş zamanlı yürütür:

• İsnadın maddi çekirdeğini ayırır: içerik mi, atıf mı, kast mı?

• “Kimliklendirme yok” itirazını ilk tutanağa geçirir.

• CMK 134 usul güvencelerini (imaj–hash–tutanak–inceleme bütünlüğü) talep eder.

• CMK 101 bakımından kişiselleştirme eksikliğini yakalar; adli kontrol paketini somutlaştırır.

Altın cümle şudur: “Bir kelime yanlış kurulursa, dosya ipten alınmaz; ipe götürülür. Avukatınızla ilk ifadeleriniz altın değerinde olup, savunmanızın temelidir.”

8) Hukuka aykırı delil tartışması: hükme esas olamaz

(CMK 206/217 + denetlenebilir dijital delil + tevsii tahkikat)

8.1) İlke: Hukuka aykırı delil reddedilir; denetlenemeyen veri delil sayılamaz

Dijital delilin elde ediliş–muhafaza–çözüm zinciri tartışmalıysa ve özellikle kimliklendirme kurulmamışsa, ortada “hükme esas” olacak nitelikte bir delilden söz etmek güçleşir. Bu belirsizlik sürerken tutuklama tedbiri, ileride reddi/çürümesi gündeme gelebilecek bir veri üzerinden özgürlüğü askıya almak demektir.

8.2) Ölçülülük: “Delil toplanmışsa” tutukluluk gerekçesi çöker

Dijital cihazlara el konulmuş, imaj alınmış, banka/platform kayıtları kurumlarda ise; “delil karartma” gerekçesi çoğu zaman fiilen zayıflar. Bu durumda tutukluluğun devamı, amaç–araç dengesini bozar; tedbir, yargılamayı güvence altına almaktan çıkıp peşin cezaya yaklaşır.

8.3) Müdafiinin (Avukatın) uygulamaya dönük tevsii tahkikat listesi

Bu dosya tiplerinde “tevsii tahkikat” bir formalite değil; tutuklamayı taşıyan zemini test eden asıl araçtır. Dilekçede talepler tek tek, denetlenebilir yazılmalıdır:

• İmaj/klon işlemleri: imaj alma tutanağı, hash değerleri, write-blocker/eşdeğer bütünlük tedbiri, rapor–imaj eşleşmesi

• Dosya konumu/niteliği: indirilen mi, önbellek mi, thumbnail mı, silinmiş kalıntı mı?

• Metadata & zaman çizgisi: create/modify/access zamanları; kullanıcı profili eşleşmesi

• Atıf/kimliklendirme: oturum/giriş kayıtları, cihaz–hesap bağlama, IP/port/timestamp (UTC uyumu)

• Telegram iddiası varsa: grup/kanal ID, kullanıcı ID, mesaj ID, tarih-saat, indirme/erişim izi ve bunların teknik rapora bağlanması

• NCMEC / CyberTipline verisi varsa: rapor aslı–ekleri–işaretleyici veriler–hash/referans seti ve tam celp

8.4) Müstehcenlik, Çocuk Pornosu Suçları & Çocuk Cinsel Tacizi Suçlarında Tutuklanmada Son Vurgu

Bu dosyalarda tutuklama tartışması “cihazda bir şey çıktı mı?” tartışması değildir. Tartışma şudur:

• Bu veri usule uygun mu?

• Bu veri şüpheliye matuf mu (kimliklendirme var mı)?

• Kaçma/karartma iddiası somut olgulu mu?

• Adli kontrolün neden yetmediği ayrı ayrı gerekçeli mi?

• Arama-Elkoyma CMK 134 gerçekleştiğine göre siber suçlar kapsamında olan bu dosyalarda başkaca karartılacak dijital delil var mı?

Bu soruların ikisi bile boşsa, tutuklama tedbiri yargılama sonunu beklemeden peşin cezaya dönüşür; hukuk buna izin vermez.

9) NCMEC & Çocuk pornografisi suçlarında Tutuklamaya itirazda “stratejik ortak omurga”

(TCK 226 / Telegram–EFT iddiası / NCMEC–CyberTipline verisi / CMK 134 dijital delil ekseni)

Aşağıdaki şablon; tutuklamaya itirazın “çekirdek omurgasını” tek metinde toplar. Akıcıdır, dilekçeye doğrudan eklenebilir; yalnızca köşeli alanları dosyaya göre doldur.

9.1) Talep (3 kademeli tek paragraf)

CMK 101/5 ve 267 vd. uyarınca, [TARİH] tarihli tutuklama kararına itiraz ediyor; tutuklama tedbirinin kaldırılarak derhâl tahliyeye karar verilmesini talep ediyoruz. Aksi hâlde, tutuklamanın amaçladığı güvenceyi sağlayacak şekilde CMK 109 kapsamında adli kontrol tedbirlerinin (yurt dışı yasağı, düzenli imza, gerekiyorsa konutu terk etmeme/elektronik kelepçe, iletişim/erişim kısıtları, teminat) uygulanmasını; ayrıca dijital delilde atıf/kimliklendirme eksikliklerinin giderilmesi için tevsii tahkikatın ivedilikle yapılmasını arz ve talep ederiz.

Kilit cümle: “Tutuklama, inceleme bitene kadar ‘bekletme’ tedbiri olamaz; soruşturma hızlandırılacaksa bu, özgürlük pahasına değil, tevsii tahkikatın ivedi icrasıyla sağlanır.” Tabii uygulamada bu yönde bir çalışma çok nadiren görüyoruz, sulh ceza hakimlikleri kendilerini geçici şekli denetim mercii olarak gördüğünden genelde, asıl yargılamayı yapacak asliye ceza mahkemesi veya ağır ceza mahkemesi duruşmasına kadar tutuklu kalınma olasılığı çok yüksektir!

• Son paragraftaki izahımıza ek olarak çok nadiren ise asıl yargılamayı yapacak mahkeme’nin tensip zaptı ile de tahliyesine dair kararlar aldığımız olmuştur.

9.2) CMK 100–101 ihlali (somut olgu + kişiselleştirme + adli kontrol tartışması)

• Tutuklama için gerekli “kuvvetli suç şüphesini gösteren somut olgular” kişiselleştirilmiş biçimde ortaya konmamıştır.

• Karar, şablon ifadelerle kurulmuş; neden tutuklama ve neden adli kontrol yetmez sorularına denetlenebilir cevap verilmemiştir.

• Kaçma/karartma iddiaları, dosya gerçekliğiyle uyumlu somut olgulara dayanmamaktadır (dijital cihazlara el koyma/imaj alma ve kurum kayıtlarının kurumlarda bulunması gibi olgular gözetilmemiştir).

9.3) TCK 226 bakımından “fiil–kast–illiyet” boşluğu

• İçeriğin niteliği teknik/hukuki olarak tartışmasız biçimde ortaya konmamıştır.

• “Bulundurma” için bilerek–isteyerek fiilî hâkimiyet gösterilmemiştir.

• Dijital veri şüpheliye matuf değildir; atıf/kimliklendirme kurulmadan kuvvetli şüphe üretilemez.

9.4) Dijital delil (CMK 134) – Altın standart (teknik omurga)

İmaj alma usulü, hash değerleri, kopyalama tutanakları, inceleme bütünlüğü, kullanıcı profili eşleştirmesi ve metadata zaman çizgisi dosyaya getirtilmeden; ayrıca içeriğin “indirilen/cached/thumbnail/silinmiş kalıntı” ayrımı yapılmadan tutuklama gibi en ağır tedbirin sürdürülmesi ölçüsüzdür.
Telegram iddiası yönünden ise grup/hesap/mesaj ID, tarih-saat ve indirme/erişim izleri teknik rapora bağlanmadıkça atıf kurulamaz.

9.5) Kaçma–karartma (CMK 100/2) “somut olgu”suzdur

Dijital cihazlar muhafaza altındadır; banka/platform/log verileri kurumlarda olduğundan “karartma” iddiası soyut kalmaktadır. Kaçma riski de dosyaya özgü somut olgularla gösterilmemiştir.

9.6) Adli kontrol paketi (CMK 109) ile amaç sağlanır

Tutuklamanın hedeflediği güvence; yurt dışı yasağı, düzenli imza, konutu terk etmeme/elektronik kelepçe ve iletişim kısıtları gibi tedbirlerle tam olarak sağlanabilir. Bu nedenle tutuklama “son çare” olmaktan çıkmış, ölçüsüzleşmiştir.

9.7) Tevsii tahkikat (tek tek denetlenebilir talepler)

• NCMEC / CyberTipline raporlarının aslı–ekleri–işaretleyici verileri (orjinal rapor kaydı)

• Platform oturum/giriş kayıtları + IP/port/timestamp (UTC uyumu)

• Dosya yolu + metadata + kullanıcı profili + cache/thumbnail/silinmiş kalıntı ayrımı

• İmaj kopyası ve bütünlük doğrulama (hash) evrakları

Avukat Orhan ÖNAL’ın Bu Konuda Çok Sık Okunan Başka Yazıları;

• Avukat Orhan ÖNAL çizgisinde hazırlanan NCMEC Davaları & Soruşturmaları yazıları; tecrübeye dayalı genel bilgilendirme amaçlıdır; somut dosya stratejisi, evrak ve teknik rapor içeriğine göre ayrıca değerlendirilmelidir. Bu hususta ve benzeri nitelikte konularda ise uzun yıllardır üzerinde çalıştığımız ancak bir türlü tamamlayamadığımız NCMEC Uygulama Kitabında da detaylıca yer verilmektedir.
• Teknik ve hukuk alanında tecrübe gerektiren bu konularda telafisi imkansız hak kayıplarına uğramamak için, mutlaka avukatınıza danışmanızı şiddetle önermekteyiz.
• Benzer NCMEC’den doğan ceza davalarından gördüğümüz; her nevinden NCMEC davalarında farklı savunma argümanları geliştirilerek hareket edilmesi gerekliliğinin unutulmamasını ve mutlaka avukatınızla hareket edilerek savunma yapılmasını unutmamanızı şiddetle tavsiye ederiz.
• Aradığınız dava türü veya hukuki ihtilaf hakkında *yazılar*  bölümüne veya *NCMEC DAVALARI için* tıklayarak ya da sağ üst köşeden arama yaparak onlarca davanız hakkında dilediğinizi okuyup, araştırabilirsiniz.

  • AVUKAT DESTEĞİ

    Randevu almak için çalışma saatleri içerisinde aşağıdaki telefon aracılığı ile ulaşabilir, whatsapp hattına yazabilir (tıkla) veya aşağıdaki adrese mail atabilirsiniz. 

    Hafta içi: 09:00 – 19:00
    Cumartesi: 10:00 – 18:00

    Telefon: +90 532 282 25 23

    Gizlilik

    Gizlilik, bir avukatın ve hukuk büromuzun en önemli etik ilkelerinden biridir; 1136 sayılı Kanunda tanımlanan gizlilik ve ifşa etmeme ilkesini çok dikkatli ve hassas bir şekilde uygular. Ancak büromuz, müvekkillerinin bilgi, belge ve bilgilerini gizlilik ve bilgi sorumluluğu sınırları içinde gizli tutar ve hiçbir şekilde ve hiçbir koşulda üçüncü kişi ve kurumlarla paylaşmaz.